bvbvbv
دانلود آهنگ ميثم خراط و امير Z – شكستبا اين كه خدا به نماز ما احتياجى ندارد، چرا از ما خواسته است كه نماز بخوانيم و بر اين امر تأكيد فراوانى كرده است؟
[2]. ر.ك: ناصر مكارم شيرازى و ديگران، تفسير نمونه، ج16، ص289ـ294.
خداى متعال از همه عالميان بى نياز است (سوره ابراهيم آيه 8) و همه به او نيازمندند (سوره فاطر آيه 15); خدا هيچ گونه احتياجى به ما و اعمال ما ندارد. علّتِ اهميّت يك عبادت مانند نماز هرگز، به نياز خدا بازنمى گردد، بلكه به خواص و آثارى است كه آن عمل در حيات انسان دارد.
نماز لطف و رحمتى از سوى پروردگار به انسان هاست، تا به كمال و سعادت اخروى برسند و از آن جا كه پروردگار عالميان مى داند چه چيز براى انسان مفيد است و سعادت اخروى او را تأمين مى كند و چه چيز زبان بار و نابود كننده اوست، او را به انجام واجبات و ترك محرمات مكلف كرده است.
خداوند مى داند كه اگر انسان را به حال خود واگذارد، نه تنها به آن منافع و مصالح عظيم دست رسى پيدا نكرده، به كمال و سعادت اخروى نمى رسد، بلكه خود را به ذلت و پستى مى كشاند; مانند كودكى كه پزشك براى بهبودى حال او دارويى را تجويز مى كند و ممكن است كودك به سبب ندانستن مصلحت خويش، آن داروى تلخ را نخورد، امّا پزشك و يا پدر او مى داند كه حيات كودك بستگى به اين دارو دارد، لذا به اجبار دارو را به كودك مى خورانند. در واقع پزشك، خوراندن دارو را به كودك بيمار، واجب و ضرورى مى داند.[1]
خداوند مهربان مى فرمايد: نماز را بر پا دار تا به ياد من باشى (طه، آيه14). و هر كس به ياد خدا باشد، دلش آرام و مطمئن مى شود (رعد، آيه28) و نيزمى فرمايد: هر كه از ياد من روى برگرداند، در حقيقت، زندگى سختى خواهد داشت و روز قيامت او را نابينا محشور مى كنيم. (طه، آيه124) نماز باعث مى شود كه انسان به گناه آلوده نشود وعامل باز دارنده مهمى در جلوگيرى از بدى هاست، زيرا همانا نماز انسان را از فحشا ]كارهاى بد[ و زشتى ها باز مى دارد. (عنكبوت، آيه45)[2]
[1]. ر.ك: علامه حلى، كشف المراد، ص249 ـ 250.
- شنبه ۲۱ آذر ۹۴ | ۱۶:۴۷ ۳۳۳ بازديد
- ۰ نظر
